តើ​អ្វីទៅដែ​លចេញពីមេរោ​គនៃជម្លោះរុស្ស៊ី-អា​មេរិក?

កិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាពត្រូវបានគេជឿថាជាដំណោះស្រាយតែមួយគត់ដើម្បី”បំបាត់”ភាពតានតឹងរវាងរុស្ស៊ី និងអ៊ុយក្រែននិងបញ្ចប់ជម្លោះក្នុងបរិបទនៃការប្រយុទ្ធគ្នាដែលកំពុងបន្តនៅក្នុងដំណាក់កាលទី២នៃយុទ្ធនាការយោធានៅបូព៌ា។ចាប់តាំងពីរុស្ស៊ីចាប់ផ្តើមប្រតិបត្តិការយោធានៅអ៊ុយក្រែននៅចុងខែកុម្ភៈអាមេរិក និងលោកខាងលិចបានដាក់ពង្រាយយុទ្ធសាស្ត្រ២យ៉ាងទាំងការដាក់ទណ្ឌកម្មដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមកលើទីក្រុងម៉ូស្គូនិងការផ្តល់ជំនួយដល់អ៊ុយក្រែនសព្វាវុធទំនើបៗនិងឧបករណ៍យោធា។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយបន្ទាប់ពីជាង២ខែជម្លោះមិនបានបញ្ចប់ទេហើយថែមទាំងមាននិន្នាការកើនឡើងនៅក្នុងសីតុណ្ហភាព។ នៅចុងខែមីនារុស្ស៊ីបានប្រកាសថាខ្លួនកំពុងឈានទៅដំណាក់កាលទី២ ដោយផ្តោតលើគោលដៅរំដោះតំបន់ Donbass នៅភាគខាងកើតអ៊ុយក្រែនដែលជាកន្លែងបំបែកទឹកដី។កន្លងមករុស្ស៊ីបានដាក់ចេញនូវសំណើជាបន្តបន្ទាប់ដើម្បីបញ្ចប់ជម្លោះដែលក្នុងនោះអ៊ុយក្រែនត្រូវតែប្តេជ្ញាចិត្តអព្យាក្រឹតភាព(មិនចូលរួមជាមួយណាតូ)មិនមានអាវុធនុយក្លេអ៊ែរទទួលស្គាល់គ្រីមៀជាផ្នែកមួយនៃប្រទេសរុស្ស៊ីនិងទទួលស្គាល់ឯករាជ្យភាពនៃតំបន់បំបែកDonbass។រុស្ស៊ីបានប្រកាន់ជំហរយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ចំពោះការទាមទារទាំងនេះខណៈពេលដែលអ៊ុយក្រែនបានកំណត់គោលដៅច្បាស់លាស់”ស្វែងរកផ្លូវចេញពីស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន(អរិភាព)និងមិនបាត់បង់ទឹកដី”។យោងតាមលោក Keith Darden សាស្ត្រាចារ្យផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រនយោបាយនៃសាកលវិទ្យាល័យអាមេរិកាំងប្រធានាធិបតីអ៊ុយក្រែនលោក VolodymyrZelenskyស្ថិតក្នុងស្ថានភាពលំបាកមួយនៅពេលដែលលោកត្រូវបានដាក់ឱ្យនៅក្នុងមុខតំណែងដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយនយោបាយជាមួយទីក្រុងម៉ូស្គូដើម្បីបញ្ចប់សង្រ្គាមឱ្យបានឆាប់តាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ហើយនេះកិច្ចព្រមព្រៀងត្រូវតែត្រូវបានអនុម័តដោយប្រជាជនអ៊ុយក្រែន។អ្នក​ជំនាញ​និយាយ​ថា មាន​ដំណោះស្រាយ​តែ​មួយ​គត់​ចំពោះ​ជម្លោះ​រុស្ស៊ី-អ៊ុយក្រែន​បច្ចុប្បន្ន​គឺ​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​សន្តិភាព។ ការឈានដល់កិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាពគឺស្ថិតនៅក្នុងការឈានទៅដល់របស់ភាគីនានា។ប៉ុន្តែដើម្បីឈានដល់កិច្ចព្រមព្រៀងមួយសហរដ្ឋអាមេរិកនឹងត្រូវទទួលយកសម្បទានដែលទាក់ទងនឹងអង្គការណាតូ ដែលជាអ្វីមួយដែលទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោនមិនទាន់បានត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចមកទល់ពេលនេះ។ប្រធានាធិបតី Vladimir Putin បានទទួលស្គាល់ថាការចរចាបានឈានដល់ការជាប់គាំង។ប៉ុន្តែមេដឹកនាំរុស្ស៊ី មិនបានបិទទ្វារសម្រាប់ការចរចាដើម្បីស្វែងរកផ្លូវចេញពីជម្លោះជាមួយប្រទេសជិតខាងនោះទេ។មុនពេលសង្រ្គាមចាប់ផ្តើមលោកPutinបានបង្ហាញលោកខាងលិចជាមួយនឹងបញ្ជីនៃការទាមទារ ដែលគួរអោយកត់សំគាល់បំផុតនោះគឺណាតូបញ្ឈប់ការពង្រីកទឹកដីរបស់ខ្លួនឆ្ពោះទៅព្រំដែនរុស្ស៊ី។សហរដ្ឋ​អាមេរិក​មិន​ព្រម​បំពេញ​តាម​សំណើ​ខាង​លើ​នេះ​ទេ។ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យោងតាមអ្នកសង្កេតការណ៍ Jeffrey D. Sachs ឥឡូវនេះគឺជាពេលវេលាដ៏ត្រឹមត្រូវសម្រាប់សហរដ្ឋអាមេរិកដើម្បីពិចារណាឡើងវិញនូវគោលនយោបាយពង្រីកអង្គការណាតូរបស់ខ្លួន។ ទន្ទឹមនឹងនោះលោកប្រធានាធិបតីPutinក៏ត្រូវតែបង្ហាញដែរថា រុស្ស៊ីមានឆន្ទៈក្នុងការធ្វើសម្បទានដើម្បីឱ្យការចរចាប្រព្រឹត្តទៅ។វិធីសាស្រ្តរបស់អាមេរិកក្នុងការបំពាក់អាវុធដល់អ៊ុយក្រែននិងការដាក់ទណ្ឌកម្មរុស្ស៊ីស្តាប់ទៅគួរឱ្យជឿជាក់ចំពោះមតិសាធារណៈរបស់អាមេរិក ។ប៉ុន្តែវាពិតជាមិនដំណើរការលើមាត្រដ្ឋានសកលទេ។យុទ្ធសាស្ត្រនេះទទួលបានការគាំទ្រតិចតួចនៅខាងក្រៅសហរដ្ឋអាមេរិក ក៏ដូចជាអឺរ៉ុប ហើយថែមទាំងអាចប្រឈមមុខនឹងប្រតិកម្មខ្លាំងៗពីក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក និងអឺរ៉ុបផងដែរ។ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ជាច្រើនបានបដិសេធមិនចូលរួមក្នុងយុទ្ធនាការរបស់បស្ចិមប្រទេសដើម្បីផ្តាច់ខ្លួនរុស្ស៊ី។ នៅក្នុងការបោះឆ្នោតដែលដឹកនាំដោយសហរដ្ឋអាមេរិក ដើម្បីដករុស្ស៊ីចេញពីក្រុមប្រឹក្សាសិទ្ធិមនុស្សអង្គការសហប្រជាជាតិមានប្រទេសចំនួន៩៣បានគាំទ្រចំពោះចំណាត់ការនេះ។ប៉ុន្តែប្រទេសចំនួន១០០ ផ្សេងទៀតមិនបាន (ក្នុងនោះ២៤ប្រទេសជំទាស់៥៨ប្រទេសមិនអនុគ្រោះនិង១៨ ប្រទេសបានអនុប្បវាទ) ។ គួរកត់សម្គាល់ថាប្រទេសទាំង១០០នេះមាន៧៦%នៃចំនួនប្រជាជនពិភពលោក។ប្រទេសនានាអាចមានហេតុផលផ្សេងៗគ្នាដើម្បីប្រឆាំងយុទ្ធនាការរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក រួមទាំងទំនាក់ទំនងពាណិជ្ជកម្មរបស់ពួកគេជាមួយរុស្ស៊ីផងដែរ។ប៉ុន្តែការពិតបង្ហាញថា ពិភពលោកភាគច្រើនបានច្រានចោលការដាក់ឱ្យនៅដាច់ដោយឡែកពីទីក្រុងម៉ូស្គូជាពិសេសក្នុងកម្រិតដែលទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោនចង់បាន។

តើ​ការ​ពិន័យ​ពិត​ជា​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ឬ?

ទណ្ឌកម្មគឺជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃយុទ្ធសាស្ត្ររបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយវិធានការទាំងនេះមិនត្រឹមតែមិនអាច”យកឈ្នះ” រុស្ស៊ីប៉ុណ្ណោះទេថែមទាំងប៉ះពាល់ដល់ពិភពលោកទាំងមូលផងដែរ។ នៅក្នុងករណីដ៏ល្អបំផុតការដាក់ទណ្ឌកម្មអាចជំរុញឱ្យរុស្ស៊ីឆ្ពោះទៅរកកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាព ។ប៉ុន្តែមានបញ្ហាជាច្រើនទាក់ទងនឹងការដាក់ទណ្ឌកម្មសេដ្ឋកិច្ចលើទីក្រុងម៉ូស្គូនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។បញ្ហាទី១៖គឺថាទោះបីជាទណ្ឌកម្មដាក់សម្ពាធលើសេដ្ឋកិច្ចរុស្ស៊ីក៏ដោយក៏ពួកគេនឹងមិនផ្លាស់ប្តូរគោលនយោបាយរបស់ទីក្រុងម៉ូស្គូឡើយ។កន្លងមកអាមេរិកធ្លាប់ដាក់ទណ្ឌកម្មយ៉ាងតឹងរ៉ឹងលើប្រទេសវេណេហ្ស៊ុយអេឡា អ៊ីរ៉ង់ និងកូរ៉េខាងជើង ដែលទោះបីជាបានរួមចំណែកធ្វើឱ្យសេដ្ឋកិច្ចចុះខ្សោយក៏ដោយ ក៏នៅតែមិនអាចផ្លាស់ប្តូររបបនយោបាយឬគោលនយោបាយរបស់ប្រទេសនេះជាអ្វីដែលអាមេរិកចង់បាន។បញ្ហាទី២៖គឺថាទណ្ឌកម្មមានភាពងាយស្រួលក្នុងការគេចវេសយ៉ាងហោចណាស់មួយផ្នែក ហើយការជៀសវាងកាន់តែច្រើនឡើងទំនងជានឹងលេចឡើង។ទណ្ឌកម្មរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតតែលើប្រតិបត្តិការជាប្រាក់ដុល្លារដែលពាក់ព័ន្ធនឹងប្រព័ន្ធធនាគាររបស់សហរដ្ឋអាមេរិកប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលអនាគតប្រតិបត្តិការជាមួយរុស្ស៊ីជាប្រាក់រូប្លិ៍,យន់និងរូបិយប័ណ្ណផ្សេងពីដុល្លារអាមេរិកនឹងកើនឡើង។បញ្ហាទី៣៖គឺប្រទេសភាគច្រើនលើពិភពលោកមិនជឿជាក់លើប្រសិទ្ធភាពនៃទណ្ឌកម្ម និងមិនចូលភាគីក្នុងជម្លោះរុស្ស៊ី-អ៊ុយក្រែន។ប្រសិនបើអ្នកបូកបញ្ចូលប្រទេសនិងតំបន់ទាំងអស់ដែលដាក់ទណ្ឌកម្មលើប្រទេសរុស្ស៊ី រួមទាំងសហរដ្ឋអាមេរិក ចក្រភពអង់គ្លេស សហភាពអឺរ៉ុប (EU) ជប៉ុន សិង្ហបុរី អូស្ត្រាលី នូវែលសេឡង់ និងមួយចំនួនទៀត ចំនួនប្រជាជនសរុបរបស់ពួកគេមានត្រឹមតែ១៤% នៃចំនួនប្រជាជនពិភពលោកប៉ុណ្ណោះ។បញ្ហាទី៤៖គឺ “ឥទ្ធិពល boomerang” ទណ្ឌកម្ម​មិន​ត្រឹម​តែ​រុស្ស៊ី​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ។ប៉ុន្តែ​ក៏​ប៉ះពាល់​ដល់​សេដ្ឋកិច្ច​ពិភពលោក​ទាំងមូលដែល​បង្ក​ឱ្យ​មានការ​រំខាន​ដល់​សង្វាក់​ផ្គត់ផ្គង់ អតិផរណា និង​កង្វះ​ស្បៀងអាហារ។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលប្រទេសអឺរ៉ុបជាច្រើនបន្តនាំចូលឧស្ម័ន និងប្រេងពីរុស្ស៊ីហើយប្រទេសខ្លះនៅតែយល់ព្រមធ្វើពាណិជ្ជកម្មជាមួយរុស្ស៊ីជាប្រាក់រូប្លិ៍។ “ឥទ្ធិពល boomerang”ក៏អាចជះឥទ្ធិពលអវិជ្ជមានដល់គណបក្សប្រជាធិបតេយ្យរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកនៅក្នុងការបោះឆ្នោតពាក់កណ្តាលអាណត្តិក្នុងខែវិច្ឆិកានៅពេលដែលអតិផរណាបណ្តាលឱ្យអ្នកបោះឆ្នោតផ្លាស់ប្តូរសន្លឹកឆ្នោតរបស់ពួកគេ។បញ្ហាទី៥៖ទាក់ទងនឹងតម្រូវការថាមពលនិងគ្រាប់ធញ្ញជាតិរបស់រុស្ស៊ី។ នៅពេលដែលការនាំចេញរបស់រុស្ស៊ីធ្លាក់ចុះ តម្លៃពិភពលោកសម្រាប់ទំនិញទាំងនេះកើនឡើង។ ជាលទ្ធផលទំហំនៃការនាំចេញរបស់រុស្ស៊ីអាចទាបជាង។ ប៉ុន្តែប្រាក់ចំណូលនាំចេញរបស់វានៅតែជិត ឬខ្ពស់ជាងមុន។បញ្ហាទី៦៖ ទាក់ទងនឹងភូមិសាស្ត្រនយោបាយ ប្រទេសផ្សេងទៀតជាពិសេសប្រទេសចិន មើលឃើញជម្លោះរុស្ស៊ី-អ៊ុយក្រែនដល់កម្រិតខ្លះ ខណៈដែលសង្គ្រាមរបស់រុស្ស៊ីប្រឆាំងនឹងការពង្រីកខ្លួនរបស់អង្គការណាតូទៅក្នុងអ៊ុយក្រែន។ហេតុ​ដូច្នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ចិន​អះអាង​ម្តង​ហើយ​ម្តងទៀត​ថា​ផលប្រយោជន៍​សន្តិសុខ​ស្របច្បាប់​របស់​រុស្ស៊ី​កំពុង​ជាប់គាំង។អាមេរិកអះអាងថាអង្គការណាតូគ្រាន់តែជាសម្ព័ន្ធមិត្តការពារប៉ុណ្ណោះ។ប៉ុន្តែរុស្ស៊ី ចិន និងប្រទេសដទៃទៀតមិនគិតដូច្នេះទេ។ ពួកគេសម្លឹងមើលទៅលើសកម្មភាពយោធារបស់អង្គការណាតូនៅក្នុងប្រទេសស៊ែប៊ី អាហ្វហ្គានីស្ថាន ឬលីប៊ីដើម្បីបង្ហាញពីភាពសង្ស័យរបស់ពួកគេអំពីសម្ព័ន្ធភាព។មេដឹកនាំរុស្ស៊ីបានប្រឆាំងនឹងការពង្រីកទៅទិសខាងកើតរបស់អង្គការណាតូចាប់តាំងពីអង្គការណាតូបានចាប់ផ្តើមដំណើរការនៅពាក់កណ្តាលទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៩០ជាមួយនឹងការចូលជាសមាជិកនៃសាធារណរដ្ឋឆេក ហុងគ្រី និងប៉ូឡូញ។ គួររំលឹកថា នៅពេលដែលប្រធានាធិបតីPutin បានអំពាវនាវឱ្យអង្គការណាតូ បញ្ឈប់ការពង្រីកខ្លួនទៅក្នុងប្រទេសអ៊ុយក្រែន ប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិក លោកJoeBidenបានបដិសេធយ៉ាងដាច់អហង្ការក្នុងការចរចាជាមួយរុស្ស៊ីលើបញ្ហានេះ។ប្រទេសជាច្រើន ប្រាកដជារួមបញ្ចូលចិន នឹងមិនគាំទ្រសម្ពាធពិភពលោកលើរុស្ស៊ី និងនាំឱ្យអង្គការណាតូពង្រីកខ្លួន។ ប្រទេសជុំវិញពិភពលោកនៅតែចង់បានសន្តិភាពមិនមែនជាជ័យជំនះរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ឬអង្គការណាតូក្នុងសង្គ្រាមប្រូកស៊ីជាមួយរុស្ស៊ីនោះទេ។សហរដ្ឋអាមេរិកនិងអង្គការណាតូជឿថា ការផ្តល់អាវុធដល់អ៊ុយក្រែននឹងធ្វើឱ្យមានការខាតបង់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់យោធារុស្ស៊ីហើយទណ្ឌកម្មនោះនឹងបង្ខំឱ្យទីក្រុងម៉ូស្គូបញ្ឈប់យុទ្ធនាការយោធារបស់ខ្លួន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ស្ថានភាពយោធាបច្ចុប្បន្នបង្ហាញថាវិធានការរបស់លោកខាងលិចមិនអាចបញ្ឈប់ការឈានទៅមុខរបស់រុស្ស៊ីបានទេ សូម្បីតែជម្លោះនៅតែបន្តកើនឡើងក៏ដោយ។ ទន្ទឹម​នឹង​នេះអ៊ុយក្រែន​ក៏​ទទួល​រង​ការ​ខាត​បង់​យ៉ាង​ខ្លាំង។ នេះបង្ហាញថាយុទ្ធសាស្ត្ររបស់អាមេរិកនៅអ៊ុយក្រែនអាច “ដោះស្រាយការវាយលុក” ដល់រុស្ស៊ី។ប៉ុន្តែវាក៏មិនអាចការពារអ៊ុយក្រែនបានពេញលេញដែរ។

ដំណោះស្រាយពីភាគីទាំង២

ដូច្នេះមិនមែន​ទណ្ឌកម្មឬ​កម្មវិធី​ជំនួយ​សព្វាវុធ​ទេមានតែ​កិច្ចព្រមព្រៀង​សន្តិភាព​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​អាច​បញ្ចប់​ជម្លោះ​រុស្ស៊ី​-​អ៊ុយក្រែន។ ការដាក់ទណ្ឌកម្មឬជំនួយសព្វាវុធគ្រាន់តែបំផ្លាញស្ថិរភាពសេដ្ឋកិច្ច និងនយោបាយពិភពលោកហើយបែងចែកប្រទេសទៅជាជំរុំគាំទ្រឬប្រឆាំងណាតូ។គោលនយោបាយការបរទេសអាមេរិកបច្ចុប្បន្នគឺដាក់ទណ្ឌកម្មរុស្ស៊ី។ប៉ុន្តែវាផ្តល់ឱកាសតិចតួចនៃភាពជោគជ័យពិតប្រាកដសម្រាប់អ៊ុយក្រែនឬសម្រាប់ផលប្រយោជន៍អាមេរិក។ ជោគជ័យ​ពិត​ប្រាកដ​គឺ​រុស្ស៊ី​ដក​ទ័ព​ចេញ ខណៈ​អ៊ុយក្រែន​ត្រូវ​បាន​ធានា​សន្តិសុខនិង​សុវត្ថិភាព។ លទ្ធផលទាំងនេះអាចសម្រេចបានតែនៅតុចរចាប៉ុណ្ណោះ។ ជំហានសំខាន់គឺសម្រាប់សហរដ្ឋអាមេរិក សម្ព័ន្ធមិត្តរបស់អង្គការណាតូ និងអ៊ុយក្រែន ដើម្បីបញ្ជាក់ឱ្យច្បាស់ថាណាតូនឹងមិនពង្រីកចូលទៅក្នុងអ៊ុយក្រែនជាថ្នូរនឹងបទឈប់បាញ់របស់រុស្ស៊ី និងការដកទ័ពចេញពីអ៊ុយក្រែន។ម៉្យាងវិញទៀតសហរដ្ឋអាមេរិកនិងអង្គការណាតូនឹងបន្តផ្តល់ការគាំទ្រអាវុធមានកម្រិតការចែករំលែកព័ត៌មានសម្ងាត់ដល់អ៊ុយក្រែននិងសីលធម៌ដើម្បីឲ្យរដ្ឋាភិបាលក្រុងគៀវអាចរក្សាការតស៊ូក្នុងជម្លោះ។ ទន្ទឹមនឹងការជៀសវាងការបើកទ្វារពង្រីកសង្គ្រាមទៅកាន់ប្រទេសដទៃទៀតដែល គឺ​ជា​សមាជិក​ណាតូ។ ម៉្យាងវិញទៀត សហរដ្ឋអាមេរិក និងអង្គការណាតូ បន្តពង្រីកទណ្ឌកម្មលើរុស្ស៊ី ទៅកាន់អង្គភាពផ្សេងៗគ្នាជាច្រើន ដើម្បីបង្កឱ្យសេដ្ឋកិច្ចរុស្ស៊ីធ្លាក់ចុះយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរនាពេលខាងមុខ។ ដូច្នេះហើយ មិនថា​ជម្លោះ​នេះ​បញ្ចប់​សេណារីយ៉ូ​បែបណា​ទេ រុស្ស៊ី​នឹង​មិន​មាន​កម្លាំង​ដូច​មុន​ឡើយ ទាំង​សេដ្ឋកិច្ច និង​យោធា នៅពេល​ខ្លួន​បាន​បង្ហូរ​ធនធាន​ច្រើនពេក​ទៅក្នុង​ជម្លោះ​នេះ។
ដំណោះស្រាយចំពោះជម្លោះនាពេលនេះគឺជាការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ណាតូដែលមិនពង្រីកទៅភាគខាងកើតក្បែរប្រទេសរុស្ស៊ីហើយក៏មិនទទួលស្គាល់អ៊ុយក្រែនជាសមាជិកដែរ។ លើសពីនេះលោកខាងលិចក៏ត្រូវតែបញ្ឈប់ការដាក់ទណ្ឌកម្មសេដ្ឋកិច្ចប្រឆាំងនឹងរុស្ស៊ីផងដែរ ខណៈដែលភាគីរុស្ស៊ីក៏ដកទ័ពចេញពីអ៊ុយក្រែននិងឈប់គាំទ្រកងកម្លាំងផ្តាច់ខ្លួនដែលគាំទ្ររុស្ស៊ីនៅក្នុងតំបន់ Donbass ។ អង្គការសហប្រជាជាតិអាចដើរតួនាទីក្នុងការត្រួតពិនិត្យការអនុវត្តបទឈប់បាញ់ និងការដកទ័ពនៅអ៊ុយក្រែន។យ៉ាងណាក៏ដោយបច្ចុប្បន្ននេះវាពិតជាលំបាកខ្លាំងណាស់ក្នុងការស្វែងរកដំណោះស្រាយឬផ្លូវចេញពីស្ថានភាពយោធាព្រោះរុស្ស៊ីមិនទាន់សម្រេចបាននូវគោលដៅដូចការលើកឡើងរបស់ប្រធានាធិបតី Vladimir Putin បន្ទាប់ពីរុស្ស៊ីបើក “យុទ្ធនាការប្រតិបត្តិការយោធា” ពិសេស។ “ជាង២ខែមុន។កន្លងមករុស្ស៊ីបានដាក់ចេញនូវសំណើជាបន្តបន្ទាប់ដើម្បីបញ្ចប់ជម្លោះដែលក្នុងនោះអ៊ុយក្រែនត្រូវតែប្តេជ្ញាចិត្តអព្យាក្រឹតភាព(មិនចូលរួមជាមួយណាតូ) មិនមានអាវុធនុយក្លេអ៊ែរ ទទួលស្គាល់គ្រីមៀជាផ្នែកមួយនៃប្រទេសរុស្ស៊ី និងទទួលស្គាល់ឯករាជ្យភាពនៃតំបន់បំបែក Donbass ។ ដោយសារតែការចំណាយខ្ពស់នៃជម្លោះខណៈពេលដែលសេដ្ឋកិច្ចរុស្ស៊ីកំពុងធ្លាក់ចុះដោយសារតែការដាក់ទណ្ឌកម្មសេដ្ឋកិច្ចរដ្ឋបាលលោកPutinនឹងមិនងាយស្រួលបញ្ចប់ជម្លោះនោះទេរហូតដល់ពួកគេសម្រេចបាននូវគោលដៅមួយចំនួន៕យោងតាមReuters, New York Times, Bloomberg